organiseren-scriptie
Tegenslagen?

Lees hieronder meer over mogelijke tegenslagen
waar je tegenaan zou kunnen lopen tijdens het
schrijven van je scriptie.

Vraag hier een gratis adviesgesprek aan

Tegenslagen

Enkele decennia was het schrijven van een scriptie een nog langduriger proces, zonder de mogelijkheid internet te raadplegen, dat bestond immers nog niet; bijna onvoorstelbaar voor de huidige scriptant! Het was maanden in de bieb zitten, en/of het was een combinatie van stage en scriptie, zoals in mijn geval. Toen ik na afloop het eindresultaat nog eens doorlas dacht ik bij mezelf: “oké, nou dat had je ook wel in twee maanden kunnen doen………”

De combinatie van stage (volle baan) en scriptie was wel een excuus, maar toch….

Waar lag het dan aan? Was ik te veel tijd kwijt aan inlezen in de materie of het zoeken van theorie, of aan het interpreteren daarvan? Of lag het aan het empirisch onderzoek? Het verzamelen van data? Misschien dat het veelvuldig overleg binnen Philips (daar liep ik stage) erover een té tijdverslindende zaak was?

Het kostte in ieder geval meer tijd dan gepland. Maar dat was niet het enige dat tegen kan vallen. Ook andere dingen kunnen tegenzitten. Meer in het algemeen gaat het dus over tegenslagen en het overwinnen daarvan. Een tegenslag is een afwijking van het plan dat je had. Als het plan afwijkt van de uitvoering dan ligt dat óf aan het plan óf aan de uitvoering.

Plan:

Ik kom regelmatig langs een bord aan de snelweg waarop een weguitbreiding wordt aangekondigd met een werkduur van 2 jaar.  Nu de weg klaar is, is daar trots schuin overheen geplakt een mededeling dat de weg 7 maanden voor geplande opleverdatum klaar is. Dat is misleiding. Als dát zo is, dan is de planning véél te ruim genomen. Geen kunst dat je dan te vroeg klaar bent. Het is pas knap als je een strakke planning eerder afrondt dan gepland.

Maak een planning realistisch en strak. Bouw ruimte in voor vertraging. Stem je planning niet af op het meest optimistische scenario (de beste student van de klas), want dat haal je waarschijnlijk toch niet. (Het is vergelijkbaar met de bouw van een huis; dat kost meestal tussen de 10 en 15% meer dan geraamd, qua financiën dan, ik heb het even niet over de hartverzakkingen die je van zo’n onderneming krijgt). Neem in het plan dat je maakt een bepaalde structuur van je scriptie op. En houd je daaraan vast. Over de structuur gaat een andere column van mij.

Uitvoering:

Uitgaande van dit plan, kan er nog van alles tegenzitten in de uitvoering daarvan. Je krijgt het probleem niet helder, de theorie wordt één grote rijstebrij (omdat je alles belangrijk vindt), je bent al te veel bezig met de databeschikbaarheid (daardoor laat je je ook leiden tijdens de theorie), de gegevens die je wilde hebben zijn niet beschikbaar (dus moet je die zelf gaan verzamelen), de uitkomst is teleurstellend en tot overmaat van ramp loopt je scriptie op het gebied van taal en grammatica voor geen meter. Om maar een paar dingen te noemen. Kortom je voelt je soms tot op je schoenveters afgefikt. Dat is niet erg: blijf lachen en doorgaan.

Maar laten we eens kijken wat er gebeurt. Je schrijft een scriptie voor de eerste keer. En voor verreweg de meeste studenten is dit ook de laatste. Dus je kunt geen ervaring opbouwen. Dat is met andere dingen in het leven wel zo. Als je iets de eerste keer doet, loop je tegen dingen aan die je de volgende keer anders en (hopelijk) beter doet.  Bij een scriptie kan dat niet. Of toch wel?

Toch iets positiefs:

Het schrijven van een goede scriptie heeft niet slechts noodzakelijkerwijs als basis je onderzoek doen en op papier krijgen van de resultaten, maar is zeer afhankelijk van de manier waarop je dat doet. Je leert op een bepaalde manier te redeneren, te zoeken, te argumenteren, te analyseren etc. Alles wat er mis gaat in die verschillende delen en fasen van je scriptie is vreselijk balen, maar die dingen doe je in de rest van je leven anders en beter. Niet om nog een keer een scriptie te schrijven, maar om andere problemen die je tegen komt het hoofd te bieden.

Als je later een rapport moet schrijven voor je baas, ben je in staat gerichter gegevens te verzamelen en scherper te analyseren. Als je later iemand een mening hoort verkondigen, kan je daar makkelijker doorheen prikken. Als later iemand jou wil proberen te overtuigen van iets, kun je daar makkelijker tegenwicht aan geven als je het er niet mee eens bent. Als je iets in de krant leest of op het nieuws hoort, weet je dat dit in de meeste gevallen maar één kant van de medaille is.

En je leert dat niet alles in het leven van een leien dakje gaat, je leert incasseren. De belangrijkste dingen in je leven leer je door jouw hoofd te stoten, soms meerdere malen.

Vaak zijn de tijden die je als ‘negatief en moeilijk‘ zou kunnen beschrijven de meest productieve qua groei en het verkrijgen van inzicht. Crisis als kans. Je leert iets dat als negatief ervaren wordt zó aan te wenden dat er iets pósitiefs uit groeit. De kunst van het leven.

Dus zie tegenslagen in je scriptie als een investering in je toekomst. Het is niet leuk, maar de beste leerschool is vallen en opstaan: zie het als uitdaging, als iets dat je moet overwinnen! Je haalt je rijbewijs pas als je tijdens de rijlessen tig keer gecorrigeerd bent. Ik herinner me dat ik tijdens mijn eerste rijlessen nooit op verkeer van rechts lette. Mijn instructeur had dat al meerdere malen tegen me gezegd. Tot hij op een bepaald kruispunt heel hard op de rem ging staan en ik mijn hoofd vreselijk stootte op het stuur. Daar heb ik van geleerd. Buil in gedachten (nee, je had toen nog geen airbags, ik heb het over de middeleeuwen) vergat ik nooit meer een weg van rechts. Je leert weinig tot niets als alles in één keer goed gaat.

Dat zeg ik ook tegen studenten die mijn colleges volgen; maak de opdrachten thuis en maak fouten. Als je door hebt dat je bepaalde fouten hebt gemaakt en waarom, maak je ze de volgende keer niet meer. Het reproduceren van mijn goede antwoorden (het zeggen dat een weg van rechts belangrijk is) zet geen doden aan de zijk (conference van Tineke Schouten😀😀😀), als er geen inzicht achter zit.

Het is alleen jammer dat je deze ervaring niet kunt toepassen op je scriptie. Wél op de rest van je leven. Zie het schrijven van je scriptie maar als de springprocessie van Echternach; drie stappen vooruit, twee stappen terug. Maar uiteindelijk kom je waar je wezen moet, door je hoofd letterlijk en/of figuurlijk te stoten.

Ik eindig met een uitspraak van Aman Narain:

“Keep investing in yourself, you are the finest asset you own”

Ted
Ted

Plan een gratis en vrijblijvend adviesgesprek

Vul je gegevens in en wij nemen zo snel mogelijk contact met je op voor een vrijblijvend telefonisch adviesgesprek. In dit gesprek kijkt een van onze scriptie-experts in welke fase van het scriptietraject je bent, waar je tegenaan loopt en hoe wij er samen voor kunnen zorgen dat je jouw scriptie goed afrond. Je kunt ons ook direct bellen via 010 - 714 23 43.







Gelieve dit veld leeg te laten.